محققان دریافتند که مصرف کافئین می‌تواند به طور قابل توجهی توانایی چشم را در تولید اشک افزایش دهد و میلیون‌ها نفر را از سندرم چشم خشک نجات دهد

 

به گزارش ایرنا، به نظر بسیاری از افراد سندرم چشم خشک آزار دهنده است اما بسیاری دیگر معتقدند که این سندرم موجب افزایش سرعت یک بیماری تهدید کننده بینایی می‌شود.

محققان دانشکده پزشکی توکیو با مطالعه بر روی 78 نفر متوجه شدند که تمامی این افراد پس از مصرف کافئین به اندازه قابل توجهی اشک بیشتری تولید کردند.

سندرم چشم خشک در نقص میزان تولید اشک چشم، کیفیت اشک و میزان تبخیر از سطح چشم نقش دارد.

همه افراد ممکن است سندرم چشم خشک را تجربه کرده باشند. با این حال بروز این سندرم در میان زنان بیشتر است.

احساس وجود شن ریزه در چشم، خارش و سوزش از جمله علائم سندرم چشم خشک است.

محققان از پیش می‌دانستند که کافئین غده‌های اشکی چشم را تحریک می‌کند چرا که سایر ترشحات مانند بزاق و مایعات گوارشی را نیز افزایش می‌دهد.

آنها همچنین می‌دانستند که افراد واکنش‌های متفاوتی نسبت به کافئین نشان می‌دهند بنابراین نمونه‌های 'دی.ان.ای' افراد مورد مطالعه را برای دو واریان ژنتیکی که نقش مهمی در متابولیسم کافئین بازی می‌کند، آزمایش کردند.

در این مطالعه دیده شد که تولید اشک در چشم افراد مورد مطالعه‌ای که از این دو واریان ژنتیکی استفاده کرده‌اند، بیشتر است.

این موضوع را مطالعات دیگر تایید کرده‌اند، یافته‌های ما در زمینه کافئین باید در درمان سندرم چشم خشک مورد استفاده قرار گیرد.

با این وجود در این مرحله ما مصرف منتخبانه آن را برای بیمارانی که بیشترین حسایت را به اثرات تحریک کننده کافئین دارند توصیه می‌کنیم.

لینارت نیلسون (Lennart Nilsson) دوازده سال از عمر خود را صرف تهیه تصاویری از رشد نوزاد درون رحم کرد. این تصاویر باورنکردنی با استفاده از دوربین های معمولی مجهز به لنز ماکرو و همچنین میکروسکوپ الکترونی گرفته شده است. در این تصاویر مراحل رشد نوزاد از ابتدای لقاح تا کامل شدن جنین و تبدیل به یک نوزاد را می بینیم.



اسپرم در لوله فالوپ (لوله شیپور رحمی)



تخمک



یه قرار ملاقات... اما نه معمولی!



لوله فالوپ

ادامه مطلب

اگر فشار خون‌تان بالاست، كشمش بخورید

60 عدد كشمش تقریبا می‌شود یك مشت پر كه حاوی یك گرم فیبر و 212 میلی‌گرم پتاسیم است كه هر دو برای كنترل فشار خون بالا در قالب یك رژیم غذایی توصیه می‌شوند. مطالعات متعددی نشان داده كه پلی‌فنل‌های موجود در مواد‌غذایی مشتق از خانواده انگور مثل همین كشمش و آب انگور در حفظ سلامت قلبی عروقی تاثیر بسزایی دارند که كاهش فشار خون از آن جمله است.

اگر از سروصدای معده رنج می‌برید، ماست بخورید

یك فنجان و نیم ماست طبیعی (كم‌چرب/پروبیوتیك) غذا را به شكل موثری از دستگاه گوارش عبور می‌دهد. از سوی دیگر ماست‌های پروبیونیك قابلیت هضم غذا به‌ویژه لبنیات و حبوبات را در روده‌ها بهبود می‌بخشند. همان‌طور كه می‌دانید این غذاها عامل ایجاد گاز در دستگاه گوارشی هستند و در نتیجه با خوردن ماست از این مزاحمت دور می‌مانید.

اگر بیش از حد سرفه می‌كنید، عسل بخورید

در مطالعه‌ای كه توسط دانشمندان آمریكایی انجام گرفته، مشخص شده 2 قاشق چای‌خوری عسل قهوه‌ای و غلیظ بسیار موثرتر از داروهای بدون نسخه ضد‌سرفه، شدت و دفعات سرفه‌های شدید را در كودكان كاهش می‌دهد. آنتی‌اكسیدان‌های موجود در عسل و عوامل ضد‌میكروبی موجود در آن التهاب بافت‌های گلو را كاهش داده و بیمار را آرام می‌كند. البته به شرطی كه عسل واقعا طبیعی باشد!

اگر همیشه احساس خستگی می‌كنید، فلفل دلمه‌ای قرمز بخورید

فلفل دلمه‌ای قرمز غنی از ویتامین C است. مطالعات نشان داده، ویتامین C بهترین ماده برای مقابله با استرس‌هایی است كه به واسطه رادیكال‌های آزاد ایجاد می‌شوند. از سوی دیگر ویتامین C در عین برطرف كردن خستگی، نقشی اساسی در سوخت و ساز آهن برعهده دارد كه به بدن كمك می‌كند اكسیژن بیشتری وارد جریان خون شود. كمبود اكسیژن یكی از اصلی‌ترین دلایل خستگی و ضعف بدنی است.

اگر می‌ترسید سرطان معده بگیرید، كلم بخورید

مطالعه‌ای كه در سال 2002 در دانشگاه جانز‌هاپكینز صورت گرفته نشان داده، یك تركیب بسیار قدرتمند موجود در كلم به نام سولفورافان، هلیكو‌باكتر پیلوری(باكتری عامل زخم معده و روده) را پیش از ورود به دستگاه گوارش تحت‌تاثیر خود قرار می‌دهد و از كار می‌اندازد و حتی شاید در پیشگیری از ایجاد سرطان‌های دستگاه گوارش هم موثر باشد. یك فنجان پر از كلم 34 كالری دارد و 3 گرم فیبر و 75 درصد از نیاز روزانه به ویتامین C را تامین می‌كند.

اگر مشكل سخت دارید، انجیر بخورید

4 عدد انجیر خشك 3 گرم فیبر دارد كه باعث تنظیم حركات روده بزرگ و دفع بهتر می‌شود. خوردن این میوه باعث پیشگیری از عود مجدد هموروئید می‌شود. همچنین این مقدار انجیر 5 درصد پتاسیم و 10 درصد منگنز مورد نیاز روزانه را تامین می‌كند.

اگر دارای مشکلات شكمی هستید، ریحان بخورید

مطالعات نشان داده، ماده شیمیایی اوژنول موجود در ریحان باعث از بین رفتن و پیشگیری دل درد، حالت تهوع، كرامپ‌های شكمی یا اسهال می‌شود. علت این موضوع از بین رفتن برخی از باكتری‌ها از جمله سالمونلا و لیستریا توسط اوژنول است. اوژنول یك ماده ضد‌اسپاسم است كه می‌تواند باعث بهبود كرامپ‌های شكمی شود. هر طور كه دوست دارید ریحان را بخورید.

اگر دچار كم‌خوابی هستید، گوشت بوقلمون بخورید
حدود 85 گرم گوشت بوقلمون تقریبا حاوی كل تریپتوفان مورد نیاز روزانه بدن است. اسید آمینه تریپتوفان ماده‌ای ضروری است كه باعث تولید سروتونین و ملاتونین می‌شود كه هر دوی این‌ها باعث تنظیم خواب می‌شوند. مطالعات نشان داده افرادی كه از بی‌خوابی یا كم‌خوابی رنج می‌برند دچار كمبود تریپتوفان هستند.

اگر می‌خواهید از كسالت دور شوید، ماهی تن بخورید

85 گرم از ماهی تن كنسرو شده حاوی حدود 800 میلی‌گرم امگا3 است. محققان معتقدند، امگا3 باعث رفع كسالت روحی و پیشگیری از اضطراب و بالارفتن روحیه می‌شود. اسیدهای چرب موجود در ماهی، توسط متخصصان تغذیه با عنوان درمانی موثر برای افسردگی توصیف شده است. خوردن ماهی تن با مقدار كمی نان تاثیر بهتری دارد چون كربوهیدرات موجود در نان، سروتونین خون را افزایش داده و باعث بهبود روحیه و دور شدن احساس كسالت می‌شود.

اگر همیشه از حالت تهوع رنج می برید، چای زنجبیلی بخورید

مطالعات متعددی نشان داده، یك‌چهارم قاشق چای‌خوری پودر زنجبیل، نصف قاشق چای‌خوری ریشه خرد شده زنجبیل یا یك فنجان چای زنجبیل باعث كاهش حالت تهوع ناشی از بیماری حركت و حالت تهوع سفر و بارداری می‌شود. محققان هنوز به‌درستی نمی‌دانند چه ماده‌ای در زنجبیل باعث سركوب حالت تهوع می‌شود اما به‌هرحال این ماده بی‌خطر بوده و فاقد عوارض جانبی معمول داروهای ضد‌تهوع است.

اگر دچار سوزش معده هستید، چای بابونه بخورید

چای بابونه باعث بهبود التهاب، اسپاسم و گاز دستگاه گوارش می‌شود. 2 قاشق چای‌خوری بابونه را به‌مدت 20 دقیقه در آب جوش دم كنید و كمی كه خنك شد میل كنید. برای برطرف شدن این مشكل لازم است چند بار در روز چای بابونه بخورید.

دانشمندان دانشگاه علوم و بهداشت اورگان براي اولين بار موفق شده‌اند اولين ميمونهاي كايمراي جهان را به وجود آورند كه كاملا سالم و عادي بوده و از سلولهاي شش ژنوم مجزا تركيب شده‌اند. 

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اين دستاورد، اميدها را براي گسترش تحقيقات آينده بر روي حيوانات كايمرا (موجودات تركيبي) كه تاكنون تنها بر روي موشها محدود شده‌ بود، افزايش داده است.

اين پژوهش كه در مجله Cell منتشر شده، از احتمال وجود برخي محدوديت‌ها در كاربرد سلولهاي بنيادي جنيني مهندسي شده خبر داده است. 

اين ميمونهاي كايمرا در پي تركيب سلولهاي شش جنين ميمون رزوس و كاشت موفق آنها در يك ميمون مادر بوجود آمده‌اند. راز اين دستاورد، تركيب سلولها از جنين‌هاي در مراحل اوليه بود كه سلوهاي جنيني آنها هنوز در مرحله بنيادي با قابليت تبديل به هرنوع سلول قرار دارند. 

روكو و هكس، دو ميمون نر دوقلوي تركيبي اين پژوهش نام خود را از زبان ژاپني و يوناني به معني شش ‌گرفته‌اند، همچنين يك ميمون سوم نيز در اين فرآيند بوجود آمده كه چيمرو نام گرفته است‌. 

به گفته دانشمندان، سلول‌ها هيچ گاه در هم متلاقي نشده بلكه در كنار هم به كار پرداخته و بافتها و اندامها را بوجود مي‌آورند.

اين درحاليست كه برخي منتقدان از اين پژوهش انتقاد كرده و دليل آن را تلفات بالاي حيوانات در آزمايشات اين‌چنيني خواندند.

پژوهشگران آمریکایی نشان دادند که تزریق سلولهای بنیادی به موشها همانند یک اکسیر حیات می تواند عمر این مدلهای آزمایشگاهی را حداکثر سه برابر کند.

محققان مدرسه پزشکی پیتسبورگ به خون گروهی از موشهای متاثر از یک بیماری که آنها را دچار پیری زودرس می کرد سلولهای بنیادی تزریق و در آنها علایم واضحی از سرزندگی و بهبود پارامترهای حیات را مشاهده کردند.

این سلولهای بنیادی، سلولهای پیشرویی بودند که از ماهیچه موشهای سالم جوان به دست آمده بودند.

در این تحقیقات، موشهایی که تزریق سلولهای بنیادی/ پیشرو را دریافت کردند به جای اینکه همانند گروه کنترل بمیرند یک بهبودی واضح را در سلامت خود نشان دادند و دو یا سه برابر بیشتر از پیش بینی ها عمر کردند.
مطالعات پیشین نشان می داد در افراد مسن، پیری اغلب به سبب عملکرد بد سلولهای بنیادی برای مثال در کپی کردن اشتباه DNA و خطا در تمایز است. این خطاهای عملکردی در فرایند پیری اثراتی منفی برجای می گذارند.

این دانشمندان که نتایج یافته های خود را در شماره 3 ژانویه مجله نیچر ارتباطات منتشر کرده اند در این خصوص توضیح دادند:

"آزمایشات ما نشان داد موشهایی که پروجریا (پیری کودکی) دارند پس از تزریق سلولهای بنیادی گرفته شده از موشهای جوان و سالم سلامت بیشتری به دست آوردند و عمر طولانی تری کردند. این بدان معنی است که عملکرد بد سلولهای بنیادی یکی از دلایل تغییراتی است که با شروع پیری می بینیم."

این محققان افزودند: "ما می خواستیم ببینیم که آیا می توان این حیوانات را که به سرعت پیر می شوند نجات داد. به همین علت سلولهای بنیادی/ پیشرو را از موشهای جوان و سالم به موشهای 17 روزه مبتلا به پروجریا تزریق کردیم.

در کل، موشهای متاثر از این بیماری بین 21 تا 28 روز زندگی می کنند اما حیواناتی که با این روش تحت درمان قرار گرفتند بیشتر زنده ماندند و طول عمر آنها حتی به بیش از 66 روز رسید و زندگی خود را در شرایط سلامت بسیار بهتری ادامه دادند."

محققان دانشگاه فني ماساچوست موفق به شناسايي يك ژن شده‌اند كه در زمان ذخيره خاطرات در مغز، روشن شده و احتمالا آغاز يك دنباله شيميايي منتهي به بخشهايي از مغز است كه خاطرات در آنها ذخيره مي‌شوند. 

محققان قصد دارند از اين ژن براي شناسايي سلولهايي عصبي كه خاطره در آنها ذخيره مي‌شود،‌ استفاده كرده و از آن براي تغيير يا حتي توليد يك خاطره استفاده كنند. 

در زمان تجربه يك رويداد جديد، مغز با تغيير ارتباطات بين نورونها به رمزگذاري يك حافظه از آن مي‌پردازد. در اين زمان بسياري از ژنها فعال شده اما يكي از آنها به نظر از اهميت بيشتري در اين فرايند برخوردار است.

اكنون دانشمندان ماساچوست موفق به شناسايي يك ژن اصلي موسوم به Npas4 شده‌اند كه كنترل اين فرايند پيچيده را برعهده دارد. اين ژن بيشتر در هيپوكامپ فعاليت داشته كه نقشي اساسي در شكل‌گيري حافظه بلند مدت ايفا مي‌كند.

محققان براي بررسي مكانيزم شكل‌گيري حافظه، به موشها در زمان ورود به يك اتاق خاص، يك شوك الكتريكي دادند. چند دقيقه بعد موشها ياد گرفتند كه از آن اتاق خاص بايد بترسند و در زمان بعدي ورود به اين اتاق، بي‌حركت مي‌شدند. در زمان بروز اين اتفاق ژن Npas4 به شدت فعال مي‌شد.

هنگامي كه محققان اين ژن را از كار انداختند، موشها چيزي در مورد خاطره ترسناك خود از آن اتاق به ياد نمي‌آوردند.

محققان بر اين باورند كه اين ژن، نقشي اساسي در انواع خاطرات ايفا مي‌كند. آنها قصد دارند تا به بررسي اين موضوع بپردازند كه آيا نورونهايي كه در زمان شكل‌گيري خاطرات فعال هستند، در زمان بازيابي آنها نيز فعال مي‌شوند يا خير. اين امر به دانشمندان در شناسايي نورونهاي دقيقي كه به ذخيره خاطرات خاص پرداخته‌اند، كمك خواهد كرد.

زیست شناسان آمریکایی موفق شدند با فیلمبرداری از قدم برداشتن یک ماهی قدیمی نشان دهند که توانایی راه رفتن در واقع از زیر آب آغاز شده است.

حتی ماهی ها هم راه می روند. درحقیقت، گروهی از دانشمندان دانشگاه شیکاگو موفق شدند درحالی که یک ماهی ساکن آبهای شیرین که "ماهی ریه دار آفریقایی" نام دارد مشغول راه رفتن بر روی باله های نازک پشتی (باله های لگنی) خود بود از آن فیلمبرداری کنند.

این تیم تحقیقاتی با صبوری بالایی از رفتار این ماهی که با نام علمی Protopterus annectens شناخته می شود و در سنگال زندگی می کند تصویربرداری کردند. این ماهی همانطور که از نام آن پیدا است دارای ریه است و می تواند از هوا تنفس کند.
ماهی های ریه دار، منشای بسیار قدیمی دارند و اعتقاد بر این است که از 400 میلیون سال قبل در زمین ساکن هستند. به همین دلیل از این ماهی با عنوان "فسیل زنده" یاد می شود.
این ماهی قادر است بر عمق باتلاقی زیستگاه خود چند قدمی راه برود. اما دانشمندان از دیرباز نسبت به این توانایی تردید داشتند.

اکنون زیست شناسان آمریکایی توانستند به یک اثبات قطعی در این مورد دست یابند. این محققان با نصب دوربینهای ویدیویی بر روی وانی که نمونه هایی از Protopterus annectens را داخل آن گذاشته بودند توانستند از راه رفتن عجیب این ماهی بر روی باله های پشتی خود فیلم تهیه کنند.
این فیلم نشان می دهد زمانی که ماهی راه می رود، حرکت باله های پشتی به صورت تناوبی و همانند حرکت پاهای انسانی است که کفشهای غواصی پوشیده است. اما زمانی که ماهی جهشهای کوچکی بر می دارد هر دو باله باهم حرکت می کنند.
براساس گزارش RedOrbit ، رفتار این ماهی قدیمی نشان می دهد که توانایی راه رفتن چندین میلیون سال قبل از اینکه اولین حیوانات خشکی با چهار پای خود بر روی زمین راه بروند در واقع در زیر آب آغاز شده است.
این بررسی همچنین نشان می دهد فسیلهایی که تاکنون تصور می شد متعلق به چهارپایان اولیه است احتمالاً مربوط به اجداد اولیه ماهیان ریه دار هستند.

این محققان در این خصوص توضیح دادند: "ما دریافتیم که حیوانات آبزی با ریخت شناسی کاملاً متفاوت که چهارپا نیستند می توانند الگوهای راه رفتن بسیار مشابه راه رفتن حیوانات ساکن خشکی داشته باشند."
بررسیهای این فیلم نشان می دهد که این ماهی ها عادت دارند از باله های (پاهای) پشتی برای جلوکشیدن بدن خود استفاده کنند.

این درحالی است که باله های جلویی که از نظر آناتومیکی شبیه به باله های پشتی هستند در این جابجایی حرکتی نقشی ندارند.

اگرچه گونه‌هاي جديد حيواني و گياهي معمولا تفاوت چنداني با نمونه اوليه خود ندارند، اما گياه‌شناسان باغ‌هاي گياه‌شناسي سلطنتي لندن موفق به شناسايي نوعي اركيده شده‌اند كه تنها در شب شكوفه مي‌كند.
اين امر دانشمندان را تا حد زيادي سردرگم كرده و بهترين توضيحي كه تاكنون در مورد اين شيوه حيات غيرمعمول ارائه شده اين است كه احتمالا اين گياه توسط حشرات midge كه به طور مداوم در شب در اطراف آن پرواز مي‌كنند، گرده‌افشاني شده است.

يك محقق به طور اتفاقي با گل دادن اين گياه اركيده در ساعت 10 شب مواجه شد.
تاكنون اركيده ديگري با اين مشخصه در جهان مشاهده نشده و در اسناد تاريخي نيز به ثبت نرسيده است.
گلهاي اين گونه بسيار نازك بوده و تنها يك شب دوام آورده و روز بعد پژمرده مي‌شوند.

اين گونه‌هاي جديد گل شبانگاهي موسوم به «Bulbophyllum nocturnum» كه در جزيره نيو بريتين در نزديكي پاپوآ گينه نو شناسايي شده، اولين نمونه شناخته شده از گونه‌هاي اركيده است كه به طور مداوم شبها باز شده و در طول روز بسته مي‌شوند. عمر اين گل تنها يك شب است.
تعداد كمي از گونه‌هاي گياهي از گلهايي برخوردارند كه تنها در شب گل مي‌دهند، اما تاكنون اركيده جزو آنها محسوب نمي‌شد.
اين درحالي است كه بسياري از اركيده‌ها توسط بيدها گرده‌افشاني شده اما در طول روز شكوفا باقي مي‌مانند.
گياه‌شناسان باغ‌هاي گياه‌شناسي سلطنتي كيو و مركز تنوع زيستي تاريخ‌طبيعي هلند اين گونه را اولين اركيده شبانگاهي شناخته شده تاكنون خوانده‌اند.
اين گياه توسط اد دو وگل، متخصص هلندي اركيده در يك سفر علمي به جزيره نيو بريتين شناسايي شده و جزئيات بيشتر در مورد آن در مجله گياه شناسي Linnean Society منتشر شده است.

پیتون بزرگترین ماری است که تاکنون شناخته شده و طول این مار 11 متر می‌باشد که در شبه جزیره

مالایا ، برمه ، هند ، چین و جزایر فیلیپین یافت می‌شود.

• آناکوندا: این مار در مناطق گرمسیری آمریکای جنوبی زیست می‌کند و طولش 8 متر است.
• 
  
• پیتون هندی و پیتون صخره‌ای: که اولی در شبه جزیره مالایا و دومی در آفریقا زیست می‌کند طولشان به 5.7 متر می‌رسد.
• 
  
• پیتون الماسی: که به سرزمین استرالیا و گینه نو تعلق دارد و تا 7 متر رشد می‌کند.
• 
  
• کبرا: که بزرگترین مار زهری دنیاست و طولش 6 متر است.
• 
  
• بوآ: که محل زیست این جانور در مکزیک - جنوبی- آمریکای مرکزی و امریکای جنوبی است و طولش حدود 5 متر است.
• 
  
• به لحاظ وزن آناکوندا سنگینترین مار است که حدود 170kg وزن دارد، یعنی 50kg سنگینتر از پیتون.